Punjabi Sufi Poet

Posts tagged ‘‘Ohday Aanay da Patta na – اوہدے آنے دا پتہ ناں’ by Zohra Begum’

‘Ohday Aanay da Patta na – اوہدے آنے دا پتہ ناں’ by Zohra Begum

Ohday aanay da patta na te jandi koi phharr na sakya
lakhhaN ved hkeem waah la thakkay, ohnooN koi duk na sakya
mitti mitti ch ral jandi
ja mildi jithoN taar ayi hoi ae

Rooh kehndi dil nooN tooN meri meri kiyun kraiN phhirda
hirsaN hawsaN dae churrh ghhorray, sum dharti te dhraiN phhirda
wakht syapa rab paya mainooN
main pandaN mitti chai hoi ae

SaddiyaN vicherrya ghhar wala, ghhar wapas jad aaway
dil peya tarrfay vachara, vichoN bulara ohda aaway
rooh kehndi moorkhha mere naal
sah aaway te keh burai hoi ae

akhho duniya waleyaN nooN ghhar bna ke sheshay da vich mainuN tarro
mainuN nikldeyaN murr ve rok na sakday, ker ker jattan pae haaro
eh dori vadeyaN nain
apnay naal milai hoi ae

WadeyaN malkaN nooN cha charheya se mahboob apna bnawan da
than than mangwa mitti, vich apni kiran pawan da
jehrra noor vakhh keeta ohnay
ohday naal meem bnaye hoi ae

Assal na dasday lokaN nooN, oh naqlaN pichhay nassday
jinhaN dassiyan sariyan, tanawaN ohnan diyaN ee kassday
ohnaN dukhhyareyaN naiN ve
duniya te tat-ti chai hoi ae

Je meem na bnanda murr rab kewaiN kahanda, duniya keekar bnanda
je apnay roop naal mashooq na bnanda, murr noor kithay lukanda
eh sari gal sayaaN
dhokeyaN vich lukai hoi ae

Val ishq da pehloN aap sikheya, murr sakhaya nomaneyaN nooN
ishq la ke sarreya aap pehloN, murr srraya parwaneyaN nooN
mairaaj bnai Zohra suni sunai
Jibreel nooN na rsai hoi ae
..

اوہدے آنے دا پتہ ناں
زھراؔ بیگم

اوہدے آنے دا پتہ نہ تے جاندی کویٔ پھڑ نہ سکیا
لکھاں وید حکیم واہ لا تھکے‘ اوہنوں کویٔ ڈک نہ سکیا
مٹی مٹی چ رل جاندی
جا ملدی جتھوں تار آیٔ ہویٔ اے

روح کہندی دل نوں توں میری میری کیوں کریں پھردا
حِرصاں ہوّساں دے چڑھ گھوڑے، سم دھرتی تے دھریں پھردا
وخت سیاپا رب پایا مینوں
میں پَنڈاں مٹّی چای ہویٔ اے

صدیاں وچھڑیا گھر والا، گھر واپس جد آوے
دل پیا تڑفے وچارا، وچوں بلارا اوہدا آوے
روح کہندی مُورکھا میرے نال
ساہ آوے تے کیہہ برایٔ ہویٔ اے

آکھو دنیا والیاں نوں گھر بنا کے شیشے دا وچ مینوں تاڑو
مینوں نکلدیاں مڑ وی روک نہ سکدے، کر کر جتن پے ہارو
ایہہ ڈوری وڈیاں نیں
اپنے نال ملایٔ ہویٔ اے

وڈیاں مالکاں نوں چا چڑھیا سی محبوب اپنا بناون دا
تھاں تھاں منگوا مٹی، وچ اپنی کرن پاون دا
جیہڑا نور وکھ کیتا اوہنے
اوہدے نال مِیم بنایٔ ہویٔ اے

اصل نہ دسدے لوکاں نوں، اوہ نقلاں پِچھے نسدے
جنہاں دسیاں ساریاں، تناواں اوہناں دیاں ای کسدے
اوہناں دکھیاریاں نے وی
دنیا تے تّتی چایٔ ہویٔ اے

جے مِیم نہ بناندا مُڑ رب کیویں کہاندا، دنیا کیںکر بناندا
جے اپنے روپ نال معشوق نہ بناندا مڑ نور کتھے لکاندا
ایہہ ساری گل سایٔیاں
دھوکیاں وچ لکایٔ ہویٔ اے

ول عشق دا پہلوں آپ سکھیا، مڑ سکھایا نمانیاں نوں
عشق لا کے سڑیا آپ پہلوں، مڑسڑایا پروانیاں نوں
معراج بنایٔ زھراؔ سنی سنایٔ
جبریل نوں نہ رسایٔ ہویٔ اے
..

اس کے آنے کا پتہ ناں
زھراؔ بیگم

اس کے آنے کا پتہ ناں اور جاتی کویٔ پکڑ نہ سکا
لاکھوں وید حکیم کوشش کر تھکے، اسے کویٔ روک نہ سکا
مٹی مٹی میں مل جاۓ
جا ملے جہاں سے تار آیٔ ہویٔ ہے

روح کہے دل سےتو میری میری کیوں کرے پھرتا
حِرصوں ہوسوں کے چڑھ گھوڑے، سم دھرتی پہ دھرے پھرتا
مصیبت رب نے دی مجھے
میں نے منوں مٹی اٹھایٔ ہویٔ ہے

صدیوں بچھڑا گھر والا، گھر واپس جب آۓ
دل تڑپے بے چارا، بلارا اسی کا آۓ
روح کہے مورکھ میرے ساتھ
سانس آۓ تو کیا برایٔ ہویٔ ہے

کہو دنیا والوں سے گھر بنا کے شیشے کامجھ کو اندر بند کرو
مجھے جاتے روک نہ سکو گے، لاکھ جتن کر ہارو
یہ ڈوری بڑوں نے
اپنے ساتھ ملایٔ ہویٔ ہے

بڑی سرکاروں کو چاہت ہویٔ، اپنا محبوب بنانے کی
جگہ جگہ منگوا مٹی بتِ آدم بنا، اپنی کرن چھوانے کی
جو نور علیحدہ کیا اس نے
اس سے مِیم بنایٔ ہویٔ ہے

اصل بات نہ بتاۓ لوگوں کو، وہ نقلوں کے پیچھے جایٔں
جن کو بتاۓ ساریاں، تنابیں انہیں کی کسایٔں
ان دکھیاروں نے بھی
دنیا پہ آفت اٹھایٔ ہویٔ ہے

گر مِیم نہ بناتا پھر رب کیسے کہلاتا، دنیا کیسے بناتا
گر اپنے حسن سے محبوب نہ بناتا پھر نور کہاں چھپاتا
یہ ساری بات سایٔں نے
دھوکوں میں چھپایٔ ہویٔ ہے

ڈھنگ عشق کا پہلے خود سیکھا، پھر سکھایا نمانوں کو
عشق لگا کر پہلے خود جلا، پھر جلایا پروانوں کو
معراج بنایٔ زھراؔ سنی سنایٔ
جبرایٔیل کو نہ رسایٔ ہویٔ ہے
..

Advertisements

Tag Cloud