Punjabi Sufi Poet

نظماں

زھرا بیگم ہناں دیاں نظماں

اوہناں دی کتاب، ‘کملی نوں رنگ لا گیا’ توں

.
دُنیا دے سنگار منگاں
ہُن اسلوں چُھٹی ہویٔ
کرودھ دا لاوؤ تڑکا
چُپ کرنی کملئیے زُھراؔ
جِتھے اصل بہاراں لگیاں نیں
من میرے چ شوق نہ رایٔ
کملی نوں رنگ لا گیا
اوہدے آنے دا پتہ ناں
نی چکوریٔے
وڑیواں تقصیر لوکو
بھال تھکّی ساں مندر مسیتی

دوسرا حصہ

ایہہ گل کیویں آی
سجنا ایہہ کاہدی سجنایی
بھانویں کج کج رکھدے او
میں اژلوں ثرے نال نثھی وے
دل گبھرایا رہندا ا
قید عمر تمام سانوں سانو
چڑھیا سی چا مینوں
باہج عشقے نہ جردی اے
کوڑ نہ جانے کویی
کدی چلدا ساہ رک جاندا اے
ہاں عشق ڈنگے
ثوں پردہ رکھ وکھایں
او وڈا ٹھگ بپاری اے

داثری نوں اک پاسے دندے

پہلا حصہ

چنی رنگ لے زہرا
در وڈے تے بیہہ گئی
الف الف دا پیندا شور
ھور فرض نہ کوئی
گلاں میرے یار دیاں
پیتے باہج میں رہندی ناں
تسیں لیکاں لاون نوں تگڑے
دیدار دیاں بھکیاں
سریر پیا ڈولدا
وجاندا جے ٹل نی
دکھی دل نوں سو قرار ملدے
نہ کریو اڑیو چہل نی
نیا اے گھر والا
نہ نکلدیاں مونہوں پھتیاں نیں
‎ۓ‎‎کدھر کدھر جا‍‌
مومناں دا پایا لبادہ اے
جیہڑا کملی نوں گل لاوے
شرماں گھثو کھو کھاثرے

..

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Tag Cloud

%d bloggers like this: